Hillesluis Zo4 - OHVV

21-11-2009

“Goeiemorgen”, klaterde de vrolijke stem van Monique door de telefoon. Het was weer eens wat anders dan de schuurpapieren bas van Van Briemen. “Ja hoor, het voetbal gaat door.” Dankzij zo’n stem wil je als voetballer zelfs tijdens Katrina het veld op. Helaas was het alsof de orkaan al door onze gelederen was heen gesneden.

 Kaj was aan het kamperen in zijn nieuwe shirt. Chris had de Mexicaanse griep en nam daar nog maar een longontsteking bij toen bleek dat hij nog steeds de afwas moest doen. Ed had na de ‘Boer War’ een week geleden niet alleen weer last van schouder gekregen; hij was ook nog eens door zijn rug gegaan. Ron had nog steeds last van zijn ribbenkast en Said en Cor waren ook al geblesseerd. En Subhas? Tsja. Hij had twee weken geleden warm gelopen. Say no more.

Het leverde weer eens een potpourri van een achterhoede op, waar dan weer wel– ondanks zijn 21 jaar – een oude bekende was te bewonderen: Lennart. Terwijl hij liep te voetballen alsof hij nooit was weg geweest, liep Dick al snel weg alsof hij niet had gevoetbald. Hij had al een wedstrijdje weg met het tweede. Moei, zou Lars dat hebben genoemd (die weliswaar niet meer bij ons speelt, maar wel een beterschapswens verdient – een dubbele beenbreuk; nooit leuk).

 Voor het wedstrijdbeeld maakte dat niet veel uit. Assad bleek een waardig ad hoc vervanger van Cor – ook hij pakte geen bal klem -, Basz kon eindelijk weer in volle glorie de bijna verloren kunst van de pro forma kopbal vertonen en Bram stofzuigde vrolijk het middenveld schoon.

 Er was nóg een teken waaruit bleek dat Lennart zich thuis voelde: hij vierde zijn rentree met een ED’tje waardoor de boeren de score openden. Eshref dartelde daarop door de defensie, maar struikelde over een boomstam. Het bleek een boerenbeen. WvB legde de bal op de stip; het stelde Kleine Bram in staat de terechte eindstand op het scorebord te zetten. Alleen, we hebben geen scorebord. Dus liep de score gewoon door in de tweede helft. Weer een strafschop. De tegenstander stak ons letterlijk een handje toe en deed een ‘Henry-tje’. Maar WvB is niet de eerste de beste; hij zag het wel. Het neefje van Birol kon trots constateren dat een pingel wel aan zijn oom is besteed.

Helaas ontbrandde hierdoor ook het heilige vuur bij OHVV en al gauw begon de gelijke stand verontrustend scheef te trekken. De conclusie tot nu toe voor dit seizoen: de boeren hebben de bovenhand. Zondag vrij en dan spelen we tegen…..boeren.

 J.C. Bijlszoon

Terug naar het overzicht